از نظر سرمایهگذاری، طلای آبشده (شکسته) و طلای زینتی مزایای متفاوتی دارند. طبق جدول مقایسه، طلای آبشده عموماً ۱۸ عیار (۷۵۰) و فاقد اجرت ساخت است؛ مهمترین مزیت آن حذف کامل اجرت و مالیات است. به عبارت دیگر، فقط ارزش وزن طلای خالص در قیمت نهایی شما لحاظ میشود. این موضوع باعث میشود سود ناشی از تغییر قیمت جهانی طلا بیشتر به سرمایهگذار برسد. از سوی دیگر، طلای آبشده ممکن است حاوی ناخالصیهای بیشتر یا عیار پایینتر باشد و صرف استفاده دکوراتیو ندارد.
در مقابل، طلای زینتی (نو) شامل هزینههای اضافی سنگین است. اگرچه مزیت آن امکان استفاده شخصی و جذابیت ظاهری است، ولی برای سرمایهگذار مهم، سهم سود پایینتر و هزینههای بالا (اجرت ساخت، مالیات و سود فروشنده) ناخوشایند است. به طور مثال، وقتی شما یک دستبند یا گردنبند خریداری میکنید، مقدار قابل توجهی از پول صرف دستمزد ساخت و مالیات میشود که در هنگام فروش به شما بازنمیگردد. بررسیها نشان میدهد طلای زینتی حتی میتواند چند درصد از سود نهایی شما را کاهش دهد.
سؤالات متداول:
- طلای آبشده چه فرقی با شمش دارد؟ معمولا عیار کمتری (۱۸ به جای ۲۴) دارد ولی بدون اجرت و با قیمت نزدیک به قیمت طلا عرضه میشود.
- آیا طلای زینتی مناسب سرمایهگذاری نیست؟ زیورآلات طلا در اولویت برای سرمایهگذاری نیستند، چون پرداخت اجرت و مالیات سود را کم میکند.
- طلای آبشده چه معایبی دارد؟ ممکن است شامل ناخالصی بیشتر یا عیار پایینتر باشد. همچنین زیبایی تزئینی ندارد؛ فقط ارزش وزن خالص طلا محسوب میشود.
- طلای زینتی برای چه کسانی مناسب است؟ برای کسانی که زیبایی و بهرهوری روزمره طلای خود را اهمیت میدهند. اگر بودجه کافی دارید، طلاهای نو با طراحی زیبا گزینه خوبیاند.
- نقدشوندگی کدام بیشتر است؟ معمولا طلای آبشده نقدشوندگی بالاتری دارد، چون بدون نیاز به طراحی خاص در بازار خرید و فروش میشود.
- آیا سکه طلا گزینه بهتری است؟ سکه طلا (یا شمش) جایگزینی مناسب است؛ چون عیار بالاتر (معمولاً ۲۲-۲۴) و بدون اجرت است و نقل و انتقال ساده دارد.
- باید هر دو را خریداری کرد؟ اگر هدف شما ترکیبی از تزئین و سرمایه است، میتوانید بخشی از بودجه را برای طلای مینیمال (استفاده شخصی) و بخشی را برای سکه یا طلای آبشده ذخیره کنید.